Vertrouwen

Eergisteren was het zo ver: tijd om de prikkelarme cocon van het ziekenhuis weer te verlaten. Na een helse week kan ik u verzekeren dat dit met een gezonde dosis stress was. Maar de prof drukte me op het hart dat ik wel wat meer vertrouwen in mezelf mocht hebben, dat ze als team zo veel sterke, gezonde stukken in mij zagen. Toch vertrok ik met een klein hartje.

Veel tijd om te piekeren had ik echter niet. Zaterdag zongen we met het koor een concert en ik had best nog wel wat studeerwerk en een outfit die nog samengesteld moest worden. Een welkome afleiding zo bleek achteraf.

Ik ga niet verklaren dat alles perfect verliep sinds vrijdag, maar kan u wel vertellen dat mijn vrees groter was dan nodig. Het was gisteren een lange maar deugddoende dag die afgesloten werd met een knaller van een concert en ook vandaag lukken de dingen me aardig goed.

Misschien zat er dan toch een waarheid in de prof haar woorden en moet ik maar wat meer in mijn kunde vertrouwen..

Advertenties

Bedankt!

Als je me vraagt of ik tevreden ben met de mensen die me omringen, mijn vrienden en mijn kennissen, dan kan ik u vertellen dat dat zeker zo is.En toch, toch verschiet ik telkens weer hoe veel lieve, steunende berichtjes ik krijg op momenten als deze. 

Ik probeer iedereen steeds een oprechte, dikke merci terug te sturen, maar ook via deze weg wil ik iedereen die aan me denkt, voor me duimt, mij helpt, steunt, stuurt en bezoekt graag even in de bloemetjes zetten!

Duzend maal bedankt! 

  

Rust

Het was even stil op m’n blog en daar was helaas een grondige reden voor. ik sprak al eerder over de recente medicatieafbouw en hoe deze mijn slaap beduidend slechter maakte.

Wel, ik kan helemaal niet tegen minder slaap. Of ’t is te zeggen: mijn psychotische kwetsbaarheid kan helemaal niet tegen minder slaap en heeft de neiging extra hard op te spelen van zodra ik moe ben. En dat was deze keer helaas niet anders.

En dus verblijf ik op dit moment even in een ziekenhuis om de nodige rust in te kunnen bouwen, de medicatie te herbekijken en vooral om mijn nachten terug degelijk te krijgen.

Ik moet toegeven dat ik er enorm om baal. Van mij mag dat stoppen, dat opspelen. Ik ben die kwetsbaarheid liever kwijt dan rijk. Maar het is was het is en daarmee moet ik het helaas doen. Dus besloot ik daarnet om net niet te gaan hangen in mijn ge-baal, maar alles op alles te zetten om zo snel mogelijk terug al die toffe dingen in mijn leven te kunnen opnemen. Want ik kan u verzekeren, er komen er een heel aantal aan de komende weken 🙂 .