Sport

Iets dat de laatste tijd echt goed loopt, is het fitnessen. Ik heb er een gewoonte van gemaakt om dit ’s ochtends te doen, vrijwel meteen na het ontbijt omdat ik hier nog een hele dag geniet van heb. Want ook al ben ik moe van het sporten, de energie raast tegelijkertijd ook door mijn lijf (en deze kan ik na mijn nachten wel gebruiken!).

In de fitness waar ik lid ben, is er een speciaal programma bezig waarbij het de bedoeling is om op 6 weken tijd wat gewicht te verliezen. Daarnaast zitten er in het programma ook wat challenges. Degene die nu loopt draait rond het calorieverbruik en wekelijks worden de top-burners opgelijst.

Afgelopen week stond ik op de derde plek. Dat was fijn, maar het competitieve stuk in mij zou deze week toch graag nog hoger eindigen!

Wordt dus vervolgd…

Tijd

Ik word geteisterd door nachtmerries. Al een week lang maak ik elke nacht de ene na de andere horrorsituatie mee. Mijn strategie is dan –na het in angst wakker schieten- om deze vooral zo hard mogelijk te negeren. Ik lees wat verder in mijn boek (Het meisje in de trein, een aanrader!) of kijk bij hardnekkige angst wat tv. Maar veel slapen gebeurt er helaas meestal niet meer.

Dat dit vermoeiend is, moet ik u waarschijnlijk niet uitleggen. En dus kies ik er soms voor om alle wekkers uit te zetten en mijzelf ’s ochtends een uurtje extra slaap te gunnen.

Op zo’n momenten besef ik maar al te goed hoe een cadeau het is dat ik de tijd heb gekregen om in periodes als deze voor mezelf te zorgen!

Zwaarte

Donderdag is naar goede gewoonte therapiedag. En dus ook vandaag had ik mijn sessie bij Els. De laatste sessies hebben we er bewust voor gekozen om te werken rond trauma en dit valt me best wel zwaar.

Ik heb enorm veel nachtmerries, Ik zit niet altijd even goed ik mijn vel en ben er me vaak pijnlijk van bewust welke impact de dingen op me blijven hebben.

Wat wel heel aangenaam is om te merken, is dat ik desondanks de zwaarte me wel heel goed aan mijn structuur kan houden en dat zou mij vroeger helemaal niet gelukt zijn. Dit geeft mij enorm veel goede moed om door te gaan en om toch een manier te vinden om om te gaan met die zware thema’s.

Update

Het is al een hele poos geleden dat ik nog iets op mijn blog schreef, langer dan dat mij lief is. Dit heeft vooral te maken met de drukte van de afgelopen weken.

Er waren een aantal muzikale projectjes: Het examen van de operaklas, de laatste lessen en repetities voor mijn examen zang van volgende maandag (spannend!), het eerste project bij Fine Fleur dat zeker uitdagend is en het koorweekend met de Gekkiebekkies waarvoor ik logeerde bij een van de warmste gezinnen dat ik ken. Bedankt hiervoor!

13174135_10157015561605195_5120687639720658005_n

 

Daarnaast was er helaas een zieke vriendin met mijn metekindje als zoon waarvoor ik met veel plezier zorgde. Na een aantal nachten daar doorbrengen is ze aan de betere hand en ik genoot van elk moment dat ik met hen doorbracht. Omar en ik gingen samen naar de fitness, we bouwden een toren die groter was als hem, we wasten mijn auto en speelden samen in de tuin. Het is zalig om te zien hoe mijn kleine kwistenbiebel zo’n grote stappen zet in durf! Ik ben een zeer fiere meter 🙂 .

Met als deze drukte ging er ook een bepaalde spanning gepaard: zou het met lukken om in een ritme dat zo ver van mijn eigen ritme ligt, mijn structuur te behouden? Wel, ik kan met enige fierheid u vertellen dat dit mij aardig lukte de laatste weken.

Druk was het dus wel, maar al de fijne en mooie momenten in combinatie met het feit dat het best wel goed met me gaat, maken dat ik in een positieve vibe zit die me alleen maar meer moed geeft voor de komende periode 🙂 .

 

 

Twee weken geleden zongen we met Forest Voices het concert waarmee we ons jaar afsluiten. Ik was best wel nerveus: Ik had het gevoel mijn partijen niet goed te kennen en er waren enkele pittige, hoge noten waarvan ik hoopte deze te halen. Gelukkig dat de nodige adrenaline mij hielp :). Het concert werd een echte knaller waarvan we als aandenken heel wat mooie foto’s hebben. Bedankt Wim!

Forest Voices-7158.jpg

Druk

Het eind van het schooljaar is typisch een drukke periode. Dat is voor mij niet anders: concert van het koor, examens zang & lyrische kunst, mijn eerste project met Fine Fleur (spannend!!) en nog een klein zijprojectje van de wissel in Leuven dat volgens mij echt de moeite wordt.
Druk is het dus zeker, maar ik doe deze dingen zo graag waardoor ik de drukte en het studeerwerk er met plezier bijneem!

En toch merk ik dat periodes als deze op mij wegen. Ik voel me moe, futloos en uitgeblust. Al kom ik natuurlijk net uit opname en is het een beetje een kip of ei verhaal: ik weet niet of de vermoeidheid  er eerst was of het gevolg is van de drukte.  Maar op zich maakt dat niet uit. Ik moet op zoek naar manieren om hiermee om te gaan.

Dat constant moeten zoeken naar manieren om om te gaan met stress –en dan bedoel ik zowel de leuke als de minder leuke– maakt me soms zo moedeloos. Maar vrees niet, het lukt me de laatste weken aardig goed om zelfs met dit moedeloze, moeë gevoel mij mooi aan die o zo belangrijke structuur te houden. En op zo’n momenten moet ik steeds weer denken aan de boodschap dat ik wel wat meer vertrouwen in mezelf mag hebben en dat een schouderklopje voor mezelf wel eens mag  🙂