Zwaarte

’t Is dubbel.

Ik hoor het u a denken: ‘is ze daar weer met haar eeuwige dubbelheden en dilemma’s?

Ik val in herhaling, u heeft gelijk.

En toch probeer ik, tegen al mijn gevoel van schaamte en onzekerheid in, deze blog te schrijven.

De laatste anderhalve week vielen me best wel zwaar.

Dat ik meer stil moet staan bij mezelf. En nadenken over mijn oneindige lijst van activiteiten. Dat stilvallen eng lijkt. Onmogelijk zelfs. Want wat als ik na dat stilvallen niet meer in actie geraak? Wat als het verdriet dat ik dan begin te voelen niet stopt?

Ik botste er al lang tegen: dat verdomde evenwicht tussen activiteit en rust. Tussen doen en denken. Tussen zo weinig mogelijk voelen of omgaan met mijn immens verdriet.

Mijn angst raadt me aan te vluchten, ver weg van alles wat met emoties te maken heeft. Zo veel mogelijk bezig zijn met het liefst zo veel mogelijk tegelijk. Niet moeten denken aan mijn gevoel of die trauma’s. Niet moeten voelen.

Maar therapie leerde me ooit dat angst een slechte raadgever is en op deze manier verder doen is een voorbode op er een zootje van maken.

Dus ga ik ook dit thema aan. Ik kies ervoor dit evenwicht uit te klaren en wel stil te vallen.

En toch zijn er  zoveel angsten die het stilvallen met zich meebrengt! Maar het is een van de stappen die ik nog moet zetten in het verwerkingsproces, dat voel ik …

Advertenties

Een gedachte over “Zwaarte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s