Barslecht 

Het is weer stil op mijn blog en zoals meestal houdt dat een druk leven in. 

Maar waar deze drukte hiervoor te voelen was in het echte leven en in mijn agenda, speelt deze zich nu voornamelijk af in mijn hoofd. 

Het gaat niet goed. 

Slecht eigenlijk.

Barslecht. 

Dat ik ooit nog zo hard zou terugvallen, had ik niet zien aankomen. 

Trauma en psychose werden terug 1 zwarte braggel in mijn hoofd. Ik voel me gestoord en gek. 

Ik verblijf de laatste weken weer in opname waar ik zo snel als mogelijk maar voornamelijk met babystapjes terug in het ‘hier en nu’ probeer te komen. 

Ik krijg moeilijk verwoord hoe kut ik dit vind en hoe hard ik baal. 

Ik haat het hoe ik weer moet inboeten in mijn leven. Ik moest stoppen met een fijn project, hobby’s staan ‘on hold’ en ik miste het hoogtepunt van het Utopia-project over slachtoffer-/daderschap waar we samen maandenlang aan werkten. 

Ik moet inboeten en dat is niet fair, dat verdien ik niet. 

Dit verdien ik niet!