Afscheid

Afscheid, een verschrikkelijk zwaar woord. Ik ken niemand die er bijzonder goed in is en niemand die er veel van houdt, en ik ben geen uitzondering. 

Ik nam al vaker afscheid. Afscheid van een hobby die ik eigenlijk al heel lang beu was. Van planten die de pech hadden dat hun lot in mijn niet zo groene handen viel. Van een kindertijd die ik nooit had. Van een hond waaraan ik me gehecht had. Van veel kwijtgespeelde prullen. Van die ene comfortabele trui. Van goede vrienden die gingen reizen. Van grote en kleine liefdes. 

Dit afscheid is de ene keer makkelijker dan de andere. Soms doet het pijn, soms is het eigenlijk wel een opluchting. Soms beiden. 

Een aantal van de meest intense maanden van je leven samen doorspartelen, dat schept een band. Het afscheid door mijn naderend ontslag valt me dan ook zwaar. 

Maar ik zei het al: ik ken niemand die bijzonder goed is in afscheid nemen en niemand die er veel van houdt. 

Ik zal waarschijnlijk vaak terugdenken aan de afgelopen maanden. Soms met hevige emoties van angst en verdriet, maar ook vaak met plezier en een lach. 

Plezier om de mini-concertjes, de babbels en de mopjes. Een lach om alle mensen die ik mocht leren kennen.  

Daarvoor en om nog zo veel meer: bedankt team p1! 

Advertenties

2 gedachtes over “Afscheid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s