Crowdfunding

Zoals jullie vast en zeker al weten, ben ik de laatste tijd veel bezig met het naaien van kledij en andere zaken.

Voorlopig werk ik vanuit mijn studio, maar ik droom al een tijdje van een eigen atelierruimte. Dagelijks probeer ik een aantal uur uit te trekken om te naaien waarbij ik steeds op zoek ga naar uitdagende projectjes.

Met mijn oud en simpel toestel bots ik steeds meer op de beperkingen van deze machine. Tijd voor een nieuw toestel dus, als ik verder wil kunnen evolueren.

Met mijn zelf ontworpen labeltjes en veel ambitie droom ik van een Singer Quantum om nog meer mensen blij te maken met mijn creaties.

Om dit te verwezenlijken, doe ik beroep op Crowdfunding.

Crowdfunding is een manier om via een concreet project geld in te zamelen. Hierbij zijn enkele dingen belangrijk:

  1. Het gaat om een alles-of-niets-principe. Als ik mijn vooropgestelde doel niet behaal, krijg je gewoon je geld teruggestort.
  2. De mensen die het project steunen lopen absoluut geen risico.
  3. Er zijn geen extra kosten aan een gift verbonden.
  4. Aan elke gift is een beloning verbonden.

Om dit alles te doen slagen, hoop ik zo veel mogelijk mensen te bereiken. Dit zal ik onder andere doen via een facebookpagina en mijn blog, maar ook jij kan mij helpen door mijn project te delen.

Ben je benieuwd? Of al overtuigd? Vraag je je af wat die beloningen dan exact zijn? Neem dan gerust een kijkje op mijn link.

Wil je wel steunen, maar vind je niets terug in de beloningen die ik voorstel? Stuur me dan gerust een mailtje!

(Tip: je kan de beloningen ook altijd gebruiken als geschenkje)

Duizend keer dank!

Ik trap gewoon door

Een hele tijd geleden kwam ik in contact met te Gek!?

Vanaf het eerste gesprek kwam dit project al ter sprake en ik was meteen gewonnen voor het concept.

Met als jaarthema psychose, werd er als vervolg op een vorig project (doorgetrapt) mensen met een psychotische kwetsbaarheid gekoppeld aan bekende kunstenaars.

Mijn ontmoeting viel door omstandigheden bijna in het water. Maar er werd wat geschoven, agenda’s werden opnieuw samen gelegd en samen gingen we aan de slag.

En toen was het zo ver: de opening van de tentoonstelling waar zij en ik intens samen naartoe gewerkt hadden.

Het resultaat van mijn proces, maar ook van heel wat andere duo’s, kan je nog tot 16 mei bekijken in de Leuvense Universiteitsbibliotheek, het Guislainmuseum in Gent en het modemuseum van Antwerpen.

Veel plezier!

Naaikamp

Paasvakantie.DSC_0207

Dat vraagt om een beetje verlof, niet?

Het idee kwam van haar: een aantal dagen natuur, een fijn domein, naaien en vooral ons eigen zin doen. Op het tempo van ons gevoel leven. Zalig!

Naast liggen in de hangmat, elke dag BBQ’en en een sporadisch gezelschapsspelletje, werd dat ons zin doen zowat de hele tijd naaien in mijn geval. We doopten onze midweek dan ook met de titel ‘naaikamp’.
IMG_2706

Ik naaide een omkeerbare one-to-hug naar het patroon van Mind the whale. Een echte aanrader!

Daarnaast maakte ik 2 Aster-truien: een heerlijk lente-truitje dat ik haalde uit de special van la maison Victor die ik voor kerst kreeg. Top-cadeau!

DSC_0338

 

 

verder maakte ik een tweede zwarte versie van mijn lievelingskleed. Eentje om te dragen
op concerten.

Als laatste stikte ik een Valentina-top, ook uit dezelfde la maison Victor.
IMG_2712 (2).jpgBij mijn thuiskomst lagen mijn kledinglabeltjes in 2 formaten op mij te wachten. Helaas
iets te laat voor deze kledingstukken, maar er zullen er nog wel volgen in de toekomst :).

het werd productieve en fijne week boordevol plezier, al je ’t mij vraagt.

DSC_0141.jpg

Onrust

Lege dagen.

Ik kan me inbeelden dat anderen er soms naar snakken. Dagen waarin er niets op je planning staat, waarin je alles kan doen wat je wilt.

Ik daarentegen hou er niet van.

Een hele dag niets te doen hebben beangstigd me. Het liefst van al ben ik druk bezig, van het een naar het ander. Niet stilstaan. Gewoon doen.

Dat niet houden van begint al met de ochtend van zo’n lege dag. Die gaat gepaard met een soort van kater van somberheid. En paniek, dat soms ook.

Opstaan lukt me dankzij mijn strakke structuur nog wel. Toch beland ik nogal miserabel meestal terug in mijn bed met een boek. Om vervolgens tot de middag te slapen.

Het frappante is dat er steeds dingen op mijn to-do-lijstje staan, maar dat ik op zo’n lege dag tot niets kom.

Het lijkt er op dat ik een ritme in mijn leven nodig heb. Een drive, een motor die me gaande houdt. Met als uitdaging hier een goed evenwicht in te vinden.

Want ik wil het wel kunnen, dat stilvallen. Ik wil wel momenten van ‘niets doen’ kunnen inbouwen zonder al die onrust die daarmee gepaard gaat.

En dus experimenteer ik vandaag (op een lege dag) hiermee: geen uitstapjes om tijd te vullen of van die andere vul-trucjes die ik maar al te goed ken. Vandaag neem ik rust en werk ik aan mijn to-do-lijst.

Zonder al te veel onrust, hoop ik..

Genieten 

Ik geniet.

Van het mooie weer.

Van de agenda die naar mijn gevoel perfect in evenwicht is.

Van spelletjes spelen met de vriendinnen.

Van samen gelukzalig zingen.

Van mijn naaiprojecten.

Van lezen in mijn hangmat.

Van mijn goedlopende structuur.

Van intellectuele honger stillen met de lessen.

Van de naderende vakantie te plannen.

Van alle fijne contacten die ik beleef.

Van de artistieke uitdaging met de naderende deadline en de spanning hierrond.

Van die ene fotoshoot, en ook van die andere.

Van het schrijven, herlezen, schrappen en opnieuw schrijven.

Van muziek. Op de achtergrond of om luidkeels mee te brullen.

Van werken in de tuin.

Ik geniet van de grote en de kleine dingen.

Omdat het kan! 🙂