Razend 

Het is er weer, het geraas. 

Me moeilijk kunnen concentreren, wiebelende benen die meer onrust veroorzaken dan wegnemen en een algemeen opgejaagd en angstig gevoel.

Door mijn aderen lijken wel brokken te razen. De onrust is enorm.

Mensen die me goed kennen, zien het aan mij. Ik kijk schichtig zeggen ze. En ik maak een wazige indruk, dat ook.

Mijn hoofd schiet alle kanten uit. Mijn bloed lijkt sneller te stromen. Ik kom constant adem te kort. 

Het gestaakte afbouwschema werd volledig gestopt. Er kwam zelfs weer wat bij. Omdat dat nu even moet. 

Ik voel me ontnuchterd. Goede periodes blijven zich afwisselen met periodes waarin het vechten is om niet te verdrinken in angst, achterdocht en trauma. 

Maar ik zorg goed voor mezelf. Ik zoek rust op, plan genoeg slaap in en laat me omringen met mensen die me deugd doen. Omdat ik hier wel vat op heb. 

Ik hoop dat dit snel overgaat. Echt. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s