Alleen

 

Ik heb nood aan mensen om me heen en dat het liefst van al 24 op 24, 7 op 7. Waarom exact weet ik niet. Ik ben normaal iemand die best wel m’n plan kan trekken, maar nu voel ik me als ik alleen ben een hulpeloos klein kind.

Dit nare gevoel is er al een aantal weken. Ik link het zelf aan die verdomde bijwerkingen. Mijn lijf dat zo van zich laat horen vind ik verschrikkelijk moeilijk. De nieuwe medicatie helpt gelukkig wel tegen de bijwerking, maar mijn gevoel schiet sinds dien alle kanten uit.

En dus loop ik tot vervelens toe achter mijn huisgenoot na of ga ik 3 uur voor mijn mondeling examen al naar de school om met m’n medestudenten praatjes te slaan.

De timing van dit opwellend gevoel is niet ideaal: De grote vakantie komt er aan. Alle sociale activiteiten doen een zomerstop en vriendinnen die op kot zitten gaan naar huis.

Dat worden twee lange maanden..

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s