Wazig

Ik ben hier nu twee dagen. Twee wazige dagen waarin ik bots op mijn moeë, angstige zelf. En verdrietig, dat ben ik ook.

Tussen al deze mensen voel ik me des te eenzamer. Opgesloten in mijn eigen beperkingen en wantrouwen. Het is pijnlijk confronterend hoe snel ik me terug zo kwetsbaar ging voelen.

Met al die negatieve emoties is het makkelijk om terug te grijpen naar die oude, gekende patronen. Gewoon omdat ze meteen werken. Dat dit effect maar tijdelijk is en dat ik met die destructie mezelf niet help, besef ik maar al te goed.

En dus koos ik vandaag, na een moeilijke start, om tegen mijn angst in te gaan. Ik begon met uit mijn kamer te komen, want zelfs dat leek even onmogelijk. Daarna zette ik fight song van Rachel Platten op repeat en kreeg ik zowaar zin om te zingen. En dat terwijl mijn plezier in zingen al een aantal weken verdwenen was.

Ik vroeg om mijn gitaar en zong. Eerst aarzelend, bang van mijn eigen stem. Daarna uit volle borst.

De wazigheid verdween even en ik voelde wat welkome rust in de plaats.

 

Advertenties

Een gedachte over “Wazig

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s