Brij

Het zingen wierp dubbele vruchten af.

Ik voelde me niet alleen een stuk rustiger, maar legde ook door de muziek mijn eerste prille contacten met de medecliënten. Niets groots, niets speciaal, maar de sporadische babbels doorbreken de eenzame, vermoeiende brij in mijn hoofd.

Want die is er helaas wel.

Mijn hoofd vult zich weer meer met achterdochtige gedachten en ook de hallucinaties nemen toe. En hoewel dat dit bekend is voor mij, blijf ik me verbazen over hoe moeilijk het is om op het moment zelf aan te geven dat deze gedachten en belevingen erger worden.

Het verzwijgen dat de psychotische elementen erger worden, werkt natuurlijk alleen maar nefast. En toch laat ik me nog makkelijk vangen in het isolement dat de kop opsteekt vanaf dat ik mij waziger ga voelen.

Ik weet wel dat dit net typisch is aan deze kwetsbaarheid: de achterdocht en de hallucinaties maken dat communiceren over de achterdocht en de hallucinaties moeilijk wordt.

’t Is een soep. Eentje waarvan ik serieus baal.

Maar er is beterschap op komst. Om de warrigheid wat te ontrafelen en te objectiveren, werk ik al een hele tijd met registraties. Hierin scoor ik een aantal dingen waar ik dagelijks op bots zoals de aanwezigheid van psychotische belevingen. Vrijdag haalde ik deze zelf aan in een gesprek. Vanaf nu gebruik ik deze documenten om aan te geven hoe het met me gaat.

Omdat erover praten me hopelijk toch wat meer in de realiteit houdt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s