Warmte

Ik zei het al wel eens eerder en zal het waarschijnlijk nog wel eens herhalen. Maar in de nasleep van de warmste week moet dit gezegd zijn: daar in die verre Kempen woont echt het warmste gezin dat ik ken!

Na ooit, langs mijn neus weg gezegd te hebben dat ik de feestdagen vaak alleen doorbreng, was het voor hen niet meer dan een evidentie dat ik bij hun kwam vieren. En zo geschiedde, al een aantal jaar ondertussen.

Wat voor hun zo vanzelfsprekend is, is voor mij toch elke keer weer zo speciaal. Mogen thuiskomen en dat in het gezin van een ander… het ontroert me keer op keer.

Hun traditie is om samen met je pakje een vers te schrijven. Dit jaar kreeg zij van mij dit:

Ooit huppelde ze m’n leven binnen.

Als een gazelle, zeer gezwind.

Ze fleurde m’n dagen op

Lachend

Gierend als een kind

Rond haar ogen steeds een fonkel, rond haar nek een meetlint

Maar zonneloos werd ze even verblind

Een hond die geen aaitje wilt, een kat die niet spint.

En toch is het de lust voor het leven en de creativiteit die ons verbindt.

Mijn liefste Eva,

bij de geboorte van dit kerstekind, noem ik je met veel liefde en warmte

mijn beminde vriend.

En tijdens het voordragen van dit gedicht, met al die ogen op mij gericht, voelde ik hoezeer dit gezin mij graag ziet en hoe warm ik daarvan word.

Fijne feestdagen iedereen! Ik hoop dat jullie allemaal zo een warme plek kunnen ervaren tijdens deze periode.

Advertenties

3 gedachtes over “Warmte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s