Tumult

Sinds de verhuis naar Bierbeek was er veel tumult in m’n leven.

Ik zou terugkomen naar een geheroriënteerde afdeling. En dat mag je zeer breed interpreteren.

Toen ik hier toe kwam leek het alsof dat niets nog hetzelfde was.

Tumult dus.

Doorheen de afgelopen twee weken ben ik doorheen de bomen het bos weer gaan zien. Er zijn weldegelijk nog dingen zoals ik ze gewend was. Ze lopen soms enkel wat verloren in de chaos die gepaard gaat mer het fusioneren van afdelingen.

Naast de praktische rompslomp die voor tumult zorgt, is het soms ook echt wel druk op de afdeling.

Ik lig op de gesloten kant. Een kant waar mensen net dat tikkeltje meer structuur of controle nodig hebben. En ook dat zorgt soms voor tumult.

Een ruzietje of woordenwisseling die de nodige decibels met zich medebrengt, daar kijkt men hier niet van op.

Voor mij is dat wennen. Ik hou er niet zo van, van tumult.

Het liefst van al kruip ik dan weg in een hoekje. Of onder een deken.

Goed wetende dat er eigenlijk geen gevaar is, reageert mijn lijf wel op die manier.

Op dat moment probeer ik vooral mild te zijn naar mijn getraumatiseerd stuk. Want het is dat stuk dat opspeelt op die momenten.

Het is en blijft een work in progress. En dat terwijl ik vooral nood heb aan rust.

Diepe zucht..

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s