Kerstavond

Kerstavond bij de beste vriendin en haar gezin, het wordt een traditie. En gezellig dat het was!

Ik koos er dit jaar voor om een aantal dagen op voorhand te gaan om me volledig onder te dompelen in hun warmte, gezelligheid en liefde. Een top plan, want het heeft me enorm veel deugd gedaan.

De laatste week was namelijk een moeilijke week. Eentje waarin ik, na een lange tijd van beterschap, mezelf weer tegenkwam. Het eten verliep niet altijd goed en angst settelde zich weer in mijn zijn.

Tijd voor wat afleiding en een warme portie liefde dus.

Er waren dingen die ik me voornam dit weekend te doen: aan mijn jas werken, in de jacuzzi gaan en een spel ineen steken voor kerstavond zelf. En hoewel vier dagen lang klinkt, vlogen ze zo voorbij!

De to-do-lijst geraakte af en het werd een fijn weekend, afgesloten met een mooie kerstavond.

De resetknop miste zijn effect niet. Ik ben weer helemaal opgeladen en klaar om er terug tegenaan te gaan!

Advertenties

Realiteit

Iemand die de realiteit wat kwijt is, dat kom je op zo een grote afdeling als via waarop ik verblijf wel vaker tegen. En naast de extra prikkels die een persoon in crisis met zich meebrengt, triggert dit mij ook op een totaal andere manier.

Ik word de laatste tijd namelijk heel vaak geconfronteerd met mijn eigen psychotische periode en hoe weinig ik me nog kan herinneren van deze wazige tijd.

Uitspraken die ik deed waarvan ik niets meer weet, krijg ik te horen. Een ruzie die ik maakte en bezoekjes van vrienden die ik totaal vergeten ben, personeel dat ik niet meer herken kruist mijn pad en zelfs medepatiƫnten spreken me aan over dat ik nu toch duidelijk helderder ben.

Op momenten dat ik geconfronteerd word met de ontreddering van iemand die uit de realiteit is, zet me dit aan het denken.

Het is een vies gevoel je zo weinig van een periode van je eigen leven te kunnen herinneren. Het voelt alsof ik niet alleen mijn zintuigen niet meer kan vertrouwen, maar ook mijn geheugen mij in de steek laat.

Iemand die de realiteit wat kwijt is, slingert mij met mijn gedachten terug naar die wazige tijd en de angsten van toen.

Het positieve is dat ik merk dat ik hier steeds meer gewapend tegen ben. De triggers halen mij niet per se onderuit, ik weet steeds vaker hoe ik hiermee om moet.

Soms is dat goed omgaan met de situatie gelijk aan even weggaan van al dat gedoe. En dat is exact wat ik dit weekend ga doen: een verlengd weekend bij het warmste gezin dat ik ken.

Ik popel om te vertrekken en kijk er al naar uit!

Afleiding

Vandaag had ik een miniteam. Dat wilt zeggen: met het team alles evalueren en doelstellingen voor de volgende periode formuleren.

De perfecte moment om alles eens op een rijtje te zetten, zo dacht ik.

De afgelopen periode was anders dan het gewonere gekende.

Ik werd fysiek ziek en lag een week met hoge koorts in bed waardoor de ontvangen zorg zich vooral op fysiek vlak richtte.

Daarna stond mijn wereld even in het teken van een getuigenis die ik mocht geven op een studiedag hier in Bierbeek. Vlotter dan dat ik had kunnen hopen, vertelde ik over mijn ervaringen met de doelgroep algemene psychiatrie binnen St.-Kamillus. De geslaagde studiedag sloten we met de sprekers af op restaurant.

De weken daarna sliep ik veel en kwam ik tot nog weinig. Tussen de dutjes door probeerde ik wat in huis te helpen, maar ik kwam tot niet veel. Mijn dagen begonnen steeds later waardoor mijn heilige structuur wel wat klappen kreeg.

Wat er dan anders was?

Ik voelde me niet per se slecht. Er waren geen momenten met hevige paniek of er was geen extra toezicht nodig. Ik vond op de een of andere manier een rust, al vond ik al dat passieve maar niets.

Iemand vroeg mij wat ik nodig heb in zo een periode van passiviteit om dit te doen keren. Het duurde niet lang voor ik het antwoord vond: naaien.

Achter mijn naaimachine vergeet ik de wereld. De uren flitsen voorbij en enkel mijn radio herinnert me aan het bestaan van de tijd. Ik kan me uren focussen en denk aan niets anders als het creatief project dat van onder mijn machines rolt.

Naast de welkome afleiding, heb ik bij het naaien ook een fijn resultaat. Ik naaide een blouse voor de moeder en twee hemdjurkjes voor m’n neef en nicht.

Het huidige project is een heuse duffelcoat, veruit mijn grootste project tot nu toe. Ik vind het super spannend en ben nu al enthousiast!